بیانات مقام معظم رهبری درباره امام رضا علیه السلام
بیانات مقام معظم رهبری درباره امام رضا علیه السلام
- جزئیات
- مجموعه: بیانات مقام معظم رهبری
- نوشته شده در یکشنبه, 31 تیر 1397 08:20

باید اعتراف كنیم كه زندگى ائمه ، علیهمالسلام، بدرستى شناخته نشده و ارج و منزلت جهاد مرارتبار آنان حتى بر شیعیانشان نیز پوشیده مانده است. علىرغم هزاران كتاب كوچك و بزرگ و قدیم و جدید درباره زندگى ائمه ، علیهمالسلام، امروز همچنان غبارى از ابهام و اجمال، بخش عظیمى از زندگى این بزرگواران را فرا گرفته وحیات سیاسى برجستهترین چهرههاى خاندان نبوت كه دو قرن و نیم از حساسترین دورانهاى تاریخ اسلام را دربرمىگیرد با غرضورزى یا بىاعتنایى و یا كج فهمى بسیارى از پژوهندگان و نویسندگان روبرو شده است. این است كه ما از یك تاریخچه مدون و مضبوط درباره زندگى پرحادثه و پرماجراى آن پیشوایان، تهیدستیم .
زندگى امام هشتم ،علیهالسلام، كه قریب بیستسال از این دوره تعیین كننده و مهم را فراگرفته از جمله برجستهترین بخشهاى آن است كه بجاست درباره آن تامل و تحقیق لازم به كار رود .مهمترین چیزى كه در زندگى ائمه ، علیهمالسلام، بهطور شایسته مورد توجه قرار نگرفته، عنصر «مبارزه حاد سیاسى» است. از آغاز نیمه دوم قرن اول هجرى كه خلافت اسلامى بهطور آشكار با پیرایههاى سلطنت آمیخته شد و امامت اسلامى به حكومت جابرانه پادشاهى بدل گشت، ائمه اهل بیت ،علیهمالسلام، مبارزه سیاسى خود را بهشیوهاى متناسب با اوضاع و شرایط، شدت بخشیدند.
این مبارزه بزرگترین هدفش تشكیل نظام اسلامى و تاسیس حكومتى بر پایه امامتبود. بىشك تبیین و تفسیر دین با دیدگاه مخصوص اهل بیت وحى، و رفع تحریفها و كجفه مىها از معارف اسلامىو احكام دینى نیز هدف مهمى براى جهاد اهل بیتبه حساب مىآمد. اما طبق قرائن حتمى، جهاد اهل بیتبه این هدفها محدود نمىشد و بزرگترین هدف آن، چیزى جز تشكیل حكومت علوى و تاسیس نظام عادلانه اسلامى نبود. بیشتریندشواریهاىزندگىمرارتبار و پر از ایثار ائمه و یاران آنان به خاطر داشتن این هدف بود و ائمه ، علیهمالسلام، از دوران امام سجاد ، علیهالسلام، وبعدازحادثه عاشورا به زمینهسازى دراز مدت براى این مقصود پرداختند.
عمر مبارک امام رضا (سلاماللهعلیه) تقریباً 55 سال بوده است - یعنی از سال 148 که سال شهادت امام صادق (علیهالسّلام) است تا سال 203 - تمام زندگی این بزرگوار با همه این عظمتها و عمقها و ابعاد گوناگونی که میشود برای آن ذکر کرد و تصویر کرد، در همین مدت عمر نسبتاً کوتاه انجام گرفته است. از این مدت 55 سال، نزدیک به بیست سال - تقریباً نوزده سال - مدت امامت این بزرگوار است؛ اما همین مدت کوتاه را که ملاحظه میکنید، تأثیری که در واقعیت دنیای اسلام گذاشت و به گسترش و عمقی که به معنای حقیقی اسلام و پیوستن به اهلبیت (علیهمالسّلام) و آشنا شدن با مکتب این بزرگواران انجامید، یک داستان عجیبی است، یک دریای عمیقی است.
آن وقتی که حضرت به امامت رسیدند، دوستان و نزدیکان و علاقهمندان حضرت میگفتند که: علیّبنموسی در این فضا چه کار میتواند انجام بدهد - این فضای شدّت اختناقِ هارونی که در روایت دارد که میگفتند: «وَ سَیفُ هارونَ تَقطُرُ دَما؛ خون میچکد از شمشیر هارون» - این جوان در این شرایط، در ادامه جهاد امامان شیعه و در مسئولیت عظیمی که برعهدهاش است، میخواهد چه بکند؟ این اولِ امامت علیّبنموسیالرّضا (علیهالسّلام) است. بعد از این نوزده سال یا بیست سال که پایان دوران امامت و شهادت علیّبنموسیالرّضا است، وقتی شما نگاه میکنید، میبینید که همان تفکّر ولایت اهلبیت و پیوستگی به خاندان پیغمبر آنچنان گسترشی در دنیای اسلام پیدا کرده که دستگاه ظالم و دیکتاتور بنیعبّاس از مواجهه با آن عاجز است؛ این را علیّبنموسیالرّضا انجام داده است.»
پیام زندگى حضرت علىبنموسىالرضا(ع(
پیام زندگى علىبنموسىالرضا(ع) چیست؟ ما که نباید فقط به مرقد امام علىبنموسىالرضا اظهار ارادت کنیم؛ او امام ماست، زندگى او براى ما درس است، از زندگى او باید درس بگیریم؛ زندگى او براى ما یک پیامى دارد، آن پیام چیست؟ من آن پیام را در یک کلمه خلاصه مىکنم. بدانید پیام زندگى پرماجراى علىبنموسىالرضا علیهالصّلوهوالسّلام به ما عبارت است از مبارزهى دائمى خستگىناپذیر.
خادم حرم
اگر آن امام معصوم اکنون حضور مىداشتند چه کسانى را براى خادمى خود انتخاب مىکردند؟ آیا جز متدینترین، مؤمنترین، صالحترین و با اخلاصترین افراد را؟ و آیا چه کسانى داوطلب این امر مىشدند؟ قطعاً زاهدترین، عالمترین، برجستهترین و پاکترین افراد به خدمت آن امام در مىآمدند و خاک آستانش را توتیاى چشم خویش مىنمودند.
درد دل با امام
«سعی کنید درحرم امام رضا ولو دو دقیقه، ولو پنج دقیقه، دل را فارغ کنید از بقیّهی شاغلها و متّصل کنید به معنویّتی که در آنجا حضور دارد و حرفتان را بزنید. به زبان خودتان هم با امام رضا حرف بزنید. اشکال ندارد. گفت:گوش کن با لبِ خاموش سخن میگویم ، پاسخم گو به نگاهی که زبان من و توست»



